بخشش حضرت رسول خدا علاقهء شديدى به قرآن داشت به طورى كه عادت آن حضرت چنين بود كه اگر كسى آيه‌اى از قرآن را نزد ايشان تلاوت مىكرد ، حضرت آيه بعد را مىخواند . روزى يكى از كسانى كه مورد غضب الهى حضرت قرار گرفته بود ، و به خاطر جرمى كه مرتكب شده بود ، حكم قتلش صادر شده بود ، به امير مؤمنان عليه السلام متوسّل شد و عرض كرد : على ! چه كنم تا رسول خدا مرا ببخشد ؟ . حضرت فرمود : نزد رسول خدا برو و اين آيه را تلاوت كن : تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنا وَ انْ كُنَّا لَخاطِئِنَ « به خدا سوگند ! خداوند تو را بر ما مقدّم داشته و ما خطاكار بوديم . » وى همين كار را كرد و تا اين آيه را تلاوت نمود حضرت بلافاصله آيه بعد از آن را تلاوت كرد كه : لا تَثْريبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ وَ هُوَ ارْحَمُ الرّاحِمِيْنَ « امروز ملامت و توبيخى بر شما نيست ، خداى متعال شما را مىبخشد و او مهربان‌ترين مهربانان است . » به اين ترتيب رسول خدا او را بخشيد و از مجازاتش گذشت كرد . رو به روى اهل بيت عليهم السلام يكى از مسلمانان به خاطر گناهى كه مرتكب شده بود ، از شدّت شرمندگى و به خاطر اين كه فكر مىكرد رسول خدا او را توبيخ مىكند ، از حضور در جمع مسلمانان پرهيز مىكرد . روزى عرصه بر او تنگ شده ، و از اين مخفى شدن‌ها خسته شده بود ، پس با